حرف های یک شاعر مرده

مرگ ، رهایی است..چرا که مردن یعنی به هیچکس دیگر نیاز نداشتن..

 

در خاموشی نشسته ام / خسته ام / در هم شکسته ام / من ... دلبسته ام !

                                                                                  احمد شاملو

 

 

 

دوست داشتنِ تو درد ِ عجیبی ست که هر روز مرا دور میزند و میچرخاند و می کوباند به دیوار شب.

شب از نزدیک ترین راه ِ ممکن به من میرسد ...

شب با شک و تردید به من میرسد ...

و من

چند سالی میشود که اینجا

در این چهاردیواریِ تا ابد استوار

با دیوارها حرف میزنم

و هر روز

سیاه تر از قبل میشوند با

نوشته های در التهاب ِ من.

که من گاهی نقطه ها را جا می اندازم

که من گاهی جمله را رها می کنم به حال ِ وامانده ی خودش

که من چه بد و چه خوب

من هستم!!!

چه تو بخواهی اش چه نه!!!

این دیوارهای سفید و سیاه

این اتاق ِ با من ِ همیشه ساکت

حرف سهراب را برایم روایت میکند شب ها

که " اتاق خلوت پاکی ست برای فکر "

که " چه ابعاد ساده ای دارد " ... .

و شب

همیشه و همیشه

برایم تکرار میکند که :

     نه،وصل ممکن نیست

            همیشه فاصله ای هست ... .

.

.

.

دوست داشتن ِ تو،درد ِ عجیبی ست!!!!

 

 

سیمین تیموری-شهریور92

 

 

 

قطعا روزی

صدایم را خواهی شنید

روزی که

نه صدا اهمیت دارد

نه روز ! 

 

 

 

پ.ن : خوشا به حال گیاهان که عاشق نورند و دست منبسط نور روی شانه آنهاست.

نوشته شده در چهارشنبه ٢٧ شهریور ۱۳٩٢ساعت ٤:٢٢ ‎ب.ظ توسط سیمین تیموری نظرات () |

Design By : Night Melody