حرف های یک شاعر مرده

مرگ ، رهایی است..چرا که مردن یعنی به هیچکس دیگر نیاز نداشتن..

 

لعنت به هر چی احساس ِ دل آشوبیه!!!!اصلا گَند میزنه به روز ِ آدم.دیگه نه شعر نه آهنگ نه حرف زدن نه فیلم دیدن نه قدم زدن نه آسمون نه ... هیچی،هیچی ِ هیچی آرومت نمیکنه که نمیکنه!!!

لعنت به هر چی ریتم ِ ناسازگار ِ که فقط و فقط با آدم ناسازگاره!!!

لعنت به ماه و هفته ای که فقط برات خبرِ بد داره و لاغیر ... !لامصب تمام فکر و ذکرت رو میریزه بهم که  هر لحظه باید منتظر باشی تا یه چیزی بشه!!!

لعنت به تموم حرفایی که نگفته میمونن و همیشه میذاریمشون واسه یه بعدایی که هیچکس جز اون بالایی نمیدونه میاد یا نمیاد!!!همه ی اون حرفایی که نصفه رهاشون میکنیم و میذاریم دل و دین ِ طرف ِ مقابلمون تو التهابِ نگفتنی ها بمونه!!!
این روزا ... این لحظه ... این ثانیه ها .... لعنت به همشون!!!

احساس ِ شوم ِ زنده بودن یا نبودن... .

همه چی الکی ...

خنده الکی،شادی الکی،غم و غصه الکی !

 

 

سیمین تیموری

 

 

 

پ.ن :لجن در لج،لج اندر خون و خون در زهر.

پ.ن : بس کن خدا را،بیخودم کردی ... .

پ.ن :اینم از این این نیز بگذرد !!!

 

 

 

نوشته شده در یکشنبه ۱٧ شهریور ۱۳٩٢ساعت ۱:۱٩ ‎ب.ظ توسط سیمین تیموری نظرات () |

Design By : Night Melody