حرف های یک شاعر مرده

مرگ ، رهایی است..چرا که مردن یعنی به هیچکس دیگر نیاز نداشتن..

نیا باران!

زمین جای قشنگی نیست..

من از اهل زمینم..

خوب می دانم که گل در عقد زنبور است..

ولی سودای بلبل دارد

و پروانه را هم دوست می دارد!!!

 

 

 

 

 

 

 

من شکستم و شبم را

با گریه های کودکانه به روز آوردم.

   تو دلت دور از احساسات

         من

بود و هیچگاه ندانستی

حرف آخرت

       تلنگری

بود به حباب اشکهایم... .

             شب بارانی ام ارزانی چشمان مسافر تو.. .

 

سیمین تیموری

 

 

 

 

 

 

 

 

اندر دل بی وفا غم و ماتم باد

آن را که وفا نیست ز عالم کم باد

دیدی که مرا هیچ کسی یاد نکرد

جز غم که هزار آفرین بر غم باد

 

                                           مولانا

 

 

 

 

 

 

 

 

 

قدرت کلامت را نادیده گرفتم

نمی دانستم

روزی تبری خواهد شد بر دل تنگم.

   حرفی نیست

اصلا دیگر احساسی هم نیست.

بی تفاوت تر از آنم که فکرش را بکنی.

فقط

       سنگینی نگاه ها

آزارم می دهد

هوای شهر سنگین است.

چقدر دلم صداقت می خواهد.

صداقت

    صداقت

صداقت.... .

                            سیمین تیموری

 

 

 

 

 

 

پ.ن:غم این خفته ی چند..خواب از چشم ترم می شکند

پ.ن:خسته شدم از اینکه تنهایی بشینم تو کنج اتاقم هی عکساتو ببینم/خسته شدم و می خوام یادم بره هستم/من از همه ی دنیا دلگیرم و خستم...

 

 

 

 

 

نوشته شده در چهارشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۳٩۱ساعت ۱٠:۳٧ ‎ب.ظ توسط سیمین تیموری نظرات () |

Design By : Night Melody