حرف های یک شاعر مرده

مرگ ، رهایی است..چرا که مردن یعنی به هیچکس دیگر نیاز نداشتن..

حرف هایت,به لحظه بود

گاهی

         شاید

                 دقیقه ای..

اما

هیچگاه با شبانه روز کنار نیامدی..!

                                                     سیمین تیموری

 

 

 

 

من نمی دانم

که چرا می گویند:اسب حیوان نجیبی است,کبوتر زیباست.

و چرا در قفس هیچ کس کرکس نیست.

گل شبدر چه کم از لاله ی قرمز دارد.

چشم ها را باید شست,جور دیگر باید دید.

واژه را باید شست.

واژه باد خود باد,واژه باد خود باران باشد.

 

..سهراب سپهری..

 

 

 

 

جاده ای بی انتها

غنچه ای بارون زده

 

کوچه ای تاریک و سرد

چهره ای افسانه ساز

 

ساعتی ماتم زده

لحظه های انتظار... .

                                 سیمین تیموری

 

 

پ.ن:حس قشنگی است.اما..تاوان سختی دارد.

پ.ن:همه ی درد منی تو,غم دنیا که غمی نیست....من ازت خاطره دارم,خاطره درد کمی نیست.

نوشته شده در چهارشنبه ٥ بهمن ۱۳٩٠ساعت ۱٠:۳٦ ‎ب.ظ توسط سیمین تیموری نظرات () |

Design By : Night Melody